گرده گل هفت گلستان

✦ راز رنگ‌های گرده گل: تنوع طبیعی یا نشانه کیفیت؟ ✦

رنگ گرده گل، افسانه‌ای نیست؛
امضای مستقیم منبع گیاهی و منطقه برداشت است. از زرد روشن آفتابگردان و کرم گون، نارنجی شبدر و قاصدک، سبز یونجه و سبزیجات وحشی، قهوه‌ای تیره بلوط و کاج، تا قرمز و بنفش گیاهان دارویی کوهستانی مانند آویشن و گون – هر رنگ، داستانی از تنوع زیستی طبیعت روایت می‌کند.

همه چیز از همین‌جا شروع می‌شود:
کاروتنوئیدها، کلروفیل، فلاونوئیدها و آنتوسیانین‌ها – رنگدانه‌های طبیعی گیاهان – نه تنها ظاهر گرده را شکل می‌دهند، بلکه شاخص ترکیبات مغذی آن هستند. مطالعات علمی (مانند تحلیل‌های منتشرشده در MDPI Foods و Journal of Apicultural Research) نشان می‌دهند:

• زرد/نارنجی (از گل‌های آفتابگردان، خردل): غنی از بتاکاروتن (پیش‌ساز ویتامین A)، پروتئین متوسط ۲۰-۲۵٪، می‌تواند در تقویت سیستم ایمنی و سلامت بینایی همراهی کند.
• سبز (یونجه، سبزیجات وحشی): کلروفیل بالا، ویتامین‌های B و مواد معدنی (آهن، منیزیم)، پروتئین ۲۵-۳۰٪، مناسب برای تأمین انرژی و حمایت از عملکرد طبیعی بدن.
• قهوه‌ای/سیاه (درختان بلوط، کاج): لیپیدها و اسیدهای چرب ضروری، آنتی‌اکسیدان‌های فنولیک، پروتئین ۱۵-۲۵٪ – کیفیت آن به شیوه فرآوری و خشک‌کردن بستگی دارد.
• قرمز/بنفش (آویشن، گون، شبدر قرمز): آنتوسیانین‌ها و فلاونوئیدها، پروتئین بالا (بین ۲۵ تا ۳۵٪)، دارای ترکیباتی با خواص ضدالتهابی، می‌تواند در حفظ سلامت سیستم قلبی-عروقی و پروستات همراهی کند.

بدون تنوع رنگی، کلنی زنبور ضعیف می‌ماند؛ زیرا هر رنگ، اسید آمینه، ویتامین (B-complex، C، E) و معدنی (پتاسیم، فسفر، کلسیم) منحصربه‌فردی تأمین می‌کند. ارزش تغذیه‌ای گرده به‌شدت به منبع گیاهی، فصل برداشت، خاک و شیوه خشک‌کردن وابسته است – نه رنگ تیره‌تر یا روشن‌تر به تنهایی!

دو دانه گرده با ظاهر یکسان (مثلاً زرد)، می‌توانند تفاوت قابل توجهی در ترکیب پروتئینی داشته باشند – یکی از پنبه (کم‌پروتئین)، دیگری از خرما (غنی‌تر). رنگ تیره همیشه برتر نیست؛ تنوع ۵-۷ رنگ، نشانه پوشش گیاهی غنی و کیفیت بالاست.

منابع معتبر: تحقیقات منتشرشده در مجلات علمی معتبر بین‌المللی از جمله MDPI Foods و Journal of Apicultural Research.