بره موم

✦ راز رنگ‌های گرده گل: تنوع طبیعی یا نشانه کیفیت؟ ✦

رنگ گرده گل، افسانه‌ای نیست؛
امضای مستقیم منبع گیاهی و منطقه برداشت است. از زرد روشن آفتابگردان و کرم گون، نارنجی شبدر و قاصدک، سبز یونجه و سبزیجات وحشی، قهوه‌ای تیره بلوط و کاج، تا قرمز و بنفش گیاهان دارویی کوهستانی مانند آویشن و گون – هر رنگ، داستانی از تنوع زیستی طبیعت روایت می‌کند.

همه چیز از همین‌جا شروع می‌شود:
کاروتنوئیدها، کلروفیل، فلاونوئیدها و آنتوسیانین‌ها – رنگدانه‌های طبیعی گیاهان – نه تنها ظاهر گرده را شکل می‌دهند، بلکه شاخص ترکیبات مغذی آن هستند. مطالعات علمی (مانند تحلیل‌های MDPI و PNAS) نشان می‌دهند:

• زرد/نارنجی (از گل‌های آفتابگردان، خردل): غنی از بتاکاروتن (پیش‌ساز ویتامین A)، پروتئین متوسط ۲۰-۲۵٪، مناسب برای تقویت ایمنی و بینایی. 💡
• سبز (یونجه، سبزیجات وحشی): کلروفیل بالا، ویتامین‌های B و مواد معدنی (آهن، منیزیم)، پروتئین تا ۳۰٪، ایده‌آل برای انرژی و سم‌زدایی.
• قهوه‌ای/سیاه (درختان بلوط، کاج): لیپیدها و اسیدهای چرب ضروری (امگا-۳)، آنتی‌اکسیدان‌های فنولیک، پروتئین ۱۵-۲۵٪، اما هضم سخت‌تر – کیفیت وابسته به فرآوری.
• قرمز/بنفش (آویشن، گون، شبدر قرمز): آنتوسیانین‌ها و فلاونوئیدها، پروتئین بالا (تا ۳۵٪)، ضدالتهاب قوی، بهترین برای پروستات و قلب.

بدون تنوع رنگی، کلنی زنبور ضعیف می‌ماند؛ زیرا هر رنگ، اسید آمینه، ویتامین (B-complex، C، E) و معدنی (پتاسیم، فسفر، کلسیم) منحصربه‌فردی تأمین می‌کند. تحقیقات (ویکی‌پدیا، Dr. Axe، Farvardin Honey) تأیید می‌کند: ارزش تغذیه‌ای گرده به‌شدت به منبع گیاهی، فصل برداشت، خاک و شیوه خشک‌کردن وابسته است – نه رنگ تیره‌تر یا روشن‌تر به تنهایی!

دو دانه گرده با ظاهر یکسان (مثلاً زرد)، می‌توانند پروتئین ۱۰٪ تا ۴۰٪ تفاوت داشته باشند – یکی از پنبه (کم‌پروتئین)، دیگری از خرما (غنی). رنگ تیره همیشه برتر نیست؛ **تنوع ۵-۷ رنگ (هفت‌رنگ)**، نشانه پوشش گیاهی غنی و کیفیت بالاست.